محلول بافر فسفات نمکی

معرفی بافر PBS
با نام کامل Phosphate-Buffered Saline، بافر PBS یک محلول نمکی فیزیولوژیک است که برای حفظ pH سلول ها و محیط آزمایشگاهی طراحی شده است. این بافر معمولاً در آزمایشگاه های زیست شناسی سلولی و مولکولی، میکروبیولوژی و ایمونولوژی استفاده می شود. ترکیب اصلی آن شامل سدیم کلراید، پتاسیم کلراید و فسفات های سدیم و پتاسیم است که ثبات یونی و pH محیط را تضمین می کنند.

ترکیبات بافر PBS
بافر PBS شامل NaCl، KCl، Na2HPO4 و KH2PO4 است. این ترکیبات به صورت استاندارد در غلظت های مشخص آماده می شوند تا pH حدود ۷.۴ حفظ شود. در برخی موارد، کلسیم و منیزیم نیز به این بافر اضافه می شوند تا شرایط رشد سلول های حساس به یون های معدنی فراهم شود.

ویژگی های بافر PBS
با حفظ pH خنثی و شوری مشابه مایعات بدن، بافر PBS محیطی امن برای سلول ها و بافت ها فراهم می کند. این بافر قابلیت شستشوی ملایم نمونه ها، انتقال سلول ها و رقیق سازی محلول های بیولوژیکی را داراست.

کاربردهای بافر PBS در بیولوژی سلولی
یکی از رایج ترین کاربردهای بافر PBS شستشوی سلول های کشت شده قبل و بعد از فرآیندهای آزمایشگاهی مانند ایمونوفلورسانس یا استخراج پروتئین است. PBS با حذف مدیا و عوامل مداخله گر، نمونه را برای مراحل بعدی آماده می کند.

استفاده از بافر PBS در میکروبیولوژی
در میکروبیولوژی، بافر PBS برای شستشوی کلونی ها و سلول های باکتریایی استفاده می شود. این بافر باعث جلوگیری از استرس اسمزی بر روی میکروارگانیسم ها می شود و شرایط محیطی پایدار ایجاد می کند.

PBS و نگهداری نمونه ها
نمونه های زیستی مانند بافت ها یا سلول های حساس به pH، اغلب در بافر PBS نگهداری می شوند. این کار به حفظ ساختار سلولی و جلوگیری از لیز یا تغییرات آنزیمی کمک می کند و شرایط بهینه برای مطالعات بعدی فراهم می آورد.

باور PBS در ایمونولوژی
در آزمایش های ایمونولوژی مانند ELISA، غربرن بلات و ایمونوفلورسانس، PBS به عنوان محیط شستشو و رقیق کننده آنتی بادی ها و انتی ژن ها استفاده می شود. این بافر باعث کاهش واکنش های غیر اختصاصی و حفظ فعالیت پروتئین ها می گردد.

PBS و رقیق سازی محلول ها
PBS به عنوان یک محلول رقیق کننده استاندارد برای نمونه های بیولوژیکی و محلول های پروتئینی استفاده می شود. ثبات شیمیایی و pH خنثی آن باعث می شود فعالیت های آنزیمی و پروتئینی حفظ شود.

تفاوت PBS با سایر بافرها
برخلاف برخی بافرهای دیگر که دارای pH یا شوری متفاوت هستند، بافر PBS نزدیک ترین شرایط به محیط داخلی بدن را شبیه سازی می کند و به همین دلیل در آزمایش های حساس سلولی و بافتی ترجیح داده می شود.

PBS در فرآیندهای شستشوی آزمایشگاهی
در فرآیند شستشوی سلول ها یا میکروپلیت ها، PBS به دلیل خنثی بودن و عدم ایجاد سمیت سلولی، جایگزین مناسبی برای آب مقطر یا محلول های دیگر است. این بافر آلودگی نمونه را کاهش می دهد و مراحل بعدی آزمایش را تسهیل می کند.

PBS و حفاظت از پروتئین ها
در تهیه نمونه های پروتئینی، PBS محیطی پایدار فراهم می کند که مانع دناتوره شدن پروتئین ها می شود. این ویژگی برای مطالعات بیوشیمیایی و آنالیز فعالیت آنزیم ها حیاتی است.

PBS و کاربرد در انتقال سلول ها
در هنگام انتقال سلول ها بین ظرف های کشت یا هنگام سانتریفیوژ، PBS محیط محافظی فراهم می کند که سلول ها را از آسیب اسمزی یا استرس مکانیکی حفظ می کند.

نحوه آماده سازی بافر PBS
PBS به راحتی در آزمایشگاه با ترکیب مقادیر مشخص NaCl، KCl، Na2HPO4 و KH2PO4 در آب مقطر تهیه می شود. pH محلول با استفاده از HCl یا NaOH تنظیم می شود تا به حدود ۷.۴ برسد. این فرمول ساده و استاندارد باعث شده PBS یکی از پرکاربردترین بافرهای آزمایشگاهی باشد.

PBS و استانداردهای تحقیقاتی
استفاده از PBS در آزمایش های تحقیقاتی و علمی باعث همگنی نتایج و کاهش متغیرهای آزمایشگاهی می شود. به دلیل سازگاری با محیط سلولی، PBS استاندارد طلایی شستشو و نگهداری نمونه ها در آزمایشگاه های پیشرفته است.

PBS و حفظ ایمنی نمونه ها
این بافر نه تنها به حفظ ساختار و عملکرد نمونه ها کمک می کند، بلکه به کاهش تخریب و جلوگیری از رشد میکروارگانیسم های ناخواسته نیز کمک می کند. PBS به عنوان یک محیط بی ضرر و استاندارد، انتخاب اول در تحقیقات زیست پزشکی و آزمایشگاهی است.