تتراسایکلین (Tetracycline)
تتراسایکلین یک آنتی بیوتیک قدیمی و مؤثر است که با مهار سنتز پروتئین باکتری ها عمل می کند و طیف وسیعی از باکتری های گرم مثبت و گرم منفی را هدف قرار می دهد. این دارو در درمان عفونت های پوستی، تنفسی، عفونت های دستگاه تناسلی و برخی بیماری های منتقله از طریق حشرات مانند تب مالت و ریکتزیا کاربرد دارد. تتراسایکلین و مشتقات جدیدتر آن مانند داکسی سایکلین همچنان در بسیاری از درمان ها انتخاب اول محسوب می شوند.
تتراسایکلین برای درمان چه بیماری هایی استفاده می شود؟
این آنتی بیوتیک برای درمان آکنه متوسط تا شدید، عفونت های تنفسی، عفونت های چشمی (مانند تراخم)، تب مالت (Brucellosis)، کلامیدیا، ریکتزیا، لپتوسپیروز و برخی عفونت های پوستی استفاده می شود. در دامپزشکی نیز کاربرد گسترده ای دارد.
چه کسانی بیشتر به تتراسایکلین نیاز دارند؟
افراد مبتلا به آکنه مقاوم، بیمارانی که عفونت های ناشی از کلامیدیا یا مایکوپلاسم دارند، مسافرانی که در مناطق آلوده به بیماری های منتقله توسط کنه هستند و برخی بیماران دچار تب مالت از تتراسایکلین یا مشتقات آن بهره می برند.
عوارض جانبی تتراسایکلین چیست؟
این دارو می تواند باعث تهوع، اسهال، حساسیت به نور خورشید، تغییر رنگ دندان ها (به ویژه در کودکان)، آسیب کبدی در دوزهای بالا و اختلال در فلور روده شود. به دلیل رسوب در استخوان و دندان، در کودکان زیر ۸ سال و زنان باردار یا شیرده توصیه نمی شود.
آیا تتراسایکلین با مکمل ها و غذا تداخل دارد؟
بله. تتراسایکلین با کلسیم، آهن، منیزیم و آلومینیوم پیوند می دهد و جذب آن کاهش می یابد. بنابراین نباید هم زمان با لبنیات، مکمل های کلسیم و داروهای ضداسید مصرف شود. بهترین زمان مصرف، یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذاست.
مقاومت نسبت به تتراسایکلین چگونه ایجاد می شود؟
باکتری ها می توانند از طریق پمپ های خروجی، تغییر در ریبوزوم یا آنزیم های غیرفعال کننده دارو در برابر تتراسایکلین مقاوم شوند. مصرف بی رویه آنتی بیوتیک ها نقش مهمی در گسترش این مقاومت دارد.
چه نکاتی را هنگام مصرف تتراسایکلین باید رعایت کرد؟
بیمار باید دارو را کامل و طبق نسخه مصرف کند، از قرار گرفتن طولانی مدت در آفتاب خودداری کند، مصرف لبنیات و مکمل های دارای کلسیم را هم زمان با دارو قطع کند و در صورت بارداری یا قصد بارداری به پزشک اطلاع دهد.
آیا تتراسایکلین برای همه مناسب است؟
نه. در کودکان، زنان باردار و بیماران دارای نارسایی کبدی باید اجتناب شود. با این حال، برای بسیاری از بزرگسالان دارویی مؤثر و کم خطر محسوب می شود.

