پلی استایرن (PS) پلیمر سنتزی مشتق از مونومر استایرن است و یکی از پرمصرف ترین پلاستیک های جهان محسوب می شود. این ماده در حالت جامد شفاف، سخت و شکننده است و به راحتی قالب گیری می شود، به همین دلیل در ساخت ظروف یک بارمصرف، وسایل آزمایشگاهی (مانند پلیت ها و لوله ها)، لوازم خانگی و قطعات صنعتی کاربرد گسترده ای دارد.
نوع فومی آن که بیشتر با نام استایروفوم شناخته می شود، دارای ساختار سبک و عایق حرارتی است و در بسته بندی محصولات حساس، عایق کاری ساختمان ها و صنایع سردخانه ای استفاده می شود.
پلی استایرن مقاومت شیمیایی متوسطی دارد و در برابر حلال های آلی قوی، بنزن، تولوئن و مواد اکسیدکننده ناپایدار است. از نظر زیست محیطی تجزیه پذیر نیست و به عنوان یکی از عوامل آلودگی پلاستیکی شناخته می شود.
در کاربردهای آزمایشگاهی، پلی استایرن در تولید پلیت های کشت سلولی یا ظروف محیط کشت استفاده می شود، اما در برابر حرارت بالا مقاوم نیست و قابل اتوکلاو کردن نیست.
