پلی پروپیلن (PP) پلیمر سنتزی حاصل از پلیمریزاسیون مونومر پروپیلن است و به دلیل ساختار نیمه بلورین خود، استحکام مکانیکی مناسب، انعطاف پذیری نسبی و مقاومت حرارتی مطلوبی دارد. این ماده نسبت به پلی استایرن مقاوم تر است و به دلیل نقطه ذوب بالاتر، قابلیت اتوکلاو شدن دارد؛ به همین دلیل یکی از مهم ترین مواد در ساخت لوله های سانتریفیوژ، میکروتیوب ها، سرسمپلرها و ظروف کشت باکتریایی محسوب می شود.
پلی پروپیلن نسبت به اسیدها و بازهای ضعیف، الکل ها و اکثر حلال های آلی مقاومت خوبی نشان می دهد و در صنایع بسته بندی غذا، فیلتراسیون، سیستم های انتقال مایعات و حتی قطعات صنعتی خودرو استفاده می شود.
این پلیمر نسبت به ضربه و تغییر شکل نیز مقاوم است و وزن بسیار کمی دارد، به همین دلیل به عنوان یکی از اقتصادی ترین و پرکاربردترین ترموپلاستیک ها شناخته می شود. در محیط زیست ماندگار است اما قابلیت بازیافت دارد و در بسیاری از محصولات با کد بازیافت PP-5 شناخته می شود.
