معرفی بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) که با نام کامل Phosphate-Buffered Saline without Calcium and Magnesium شناخته می شود، یک محلول بافر ایزوتونیک و فیزیولوژیک است که برای حفظ pH و فشار اسمزی سلول ها طراحی شده اما فاقد یون های کلسیم و منیزیم می باشد. حذف این یون ها باعث کاهش چسبندگی سلولی و تسهیل جداسازی سلول ها در مراحل آزمایشگاهی می شود.
ترکیبات بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) معمولاً از سدیم کلراید (NaCl)، پتاسیم کلراید (KCl)، دی سدیم فسفات (Na₂HPO₄) و مونوپتاسیم فسفات (KH₂PO₄) تشکیل شده است. تفاوت اصلی این بافر با PBS معمولی، عدم حضور یون های Ca²⁺ و Mg²⁺ در فرمولاسیون آن است.
ویژگی های فیزیولوژیک بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) دارای pH نزدیک به ۷.۴ است که آن را به محیط درون بدنی نزدیک می کند. این ویژگی موجب می شود سلول ها در طول شستشو یا نگهداری کوتاه مدت دچار استرس شیمیایی یا اسمزی نشوند.
اهمیت حذف کلسیم و منیزیم در بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
در بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) حذف یون های کلسیم و منیزیم اهمیت ویژه ای دارد، زیرا این یون ها در اتصال سلول ها به یکدیگر و به ماتریکس خارج سلولی نقش دارند. نبود آن ها باعث می شود سلول ها راحت تر از سطح فلاسک یا پلیت جدا شوند.
کاربرد بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در کشت سلولی
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) به طور گسترده برای شستشوی سلول ها قبل از تریپسینیزاسیون استفاده می شود. این بافر با حذف یون های چسبندگی، عملکرد آنزیم تریپسین را افزایش داده و جداسازی سلول ها را مؤثرتر می کند.
نقش بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در تریپسینیزاسیون
یکی از مهم ترین کاربردهای بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) آماده سازی سلول ها پیش از افزودن تریپسین است. وجود کلسیم و منیزیم می تواند اثر تریپسین را کاهش دهد، بنابراین استفاده از PBS فاقد این یون ها یک مرحله استاندارد در کشت سلولی محسوب می شود.
استفاده از بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در ایمونولوژی
در آزمایش های ایمونولوژیک، بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) برای شستشوی سلول ها و نمونه ها بدون تحریک مسیرهای وابسته به کلسیم به کار می رود. این ویژگی برای حفظ ساختار آنتی ژن ها و گیرنده های سطح سلولی اهمیت دارد.
کاربرد بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در مطالعات مولکولی
در بیولوژی مولکولی، بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) به عنوان محلول شستشو یا رقیق کننده نمونه ها استفاده می شود. این بافر با جلوگیری از فعال شدن برخی آنزیم های وابسته به یون های دوظرفیتی، پایداری نمونه را افزایش می دهد.
نقش بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در جلوگیری از چسبندگی سلولی
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) به دلیل نداشتن یون های چسبندگی، از تجمع و اتصال ناخواسته سلول ها جلوگیری می کند. این ویژگی در شمارش سلولی، فلوسایتومتری و جداسازی سلول ها بسیار مهم است.
استفاده از بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در فلوسایتومتری
در فلوسایتومتری، بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) محیطی پایدار برای تعلیق سلول ها فراهم می کند و مانع فعال شدن مسیرهای سیگنالینگ وابسته به کلسیم می شود که می تواند نتایج آزمایش را تحت تأثیر قرار دهد.
پایداری شیمیایی بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) از نظر شیمیایی پایدار است و می تواند برای مدت مشخصی در دمای یخچال نگهداری شود. این پایداری باعث شده این بافر به یکی از محلول های پایه در آزمایشگاه ها تبدیل شود.
تفاوت بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) با PBS معمولی
تفاوت اصلی بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) با PBS معمولی در حذف یون های کلسیم و منیزیم است. این تفاوت باعث می شود PBS بدون Ca²⁺/Mg²⁺ برای کاربردهای جداسازی و شستشوی حساس سلولی مناسب تر باشد.
نحوه آماده سازی بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) با حل کردن نمک های فسفاته و کلریدی در آب مقطر و تنظیم pH تهیه می شود. در فرآیند تهیه، اطمینان از عدم وجود یون های کلسیم و منیزیم اهمیت بالایی دارد.
نقش بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) در استانداردسازی آزمایش ها
استفاده از بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) باعث یکنواختی شرایط آزمایشگاهی و افزایش قابلیت تکرارپذیری نتایج می شود. به همین دلیل این بافر در پروتکل های استاندارد بین المللی جایگاه ویژه ای دارد.
ایمنی و سازگاری زیستی بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free)
بافر PBS (Ca²⁺/Mg²⁺ free) به دلیل سازگاری بالا با سلول ها و بافت ها، یک محیط ایمن برای کارهای آزمایشگاهی محسوب می شود و کمترین آسیب را به ساختار سلولی وارد می کند.
