تعریف آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز مجموعه ای از پروتئازهای اختصاصی است که پیوندهای پپتیدی را در مجاورت اسید آمینه آسپارتات برش می دهد. این آنزیم ها به صورت پیش سازهای غیرفعال در سلول وجود دارند و تنها در پاسخ به سیگنال های خاص فعال می شوند. فعال شدن آنزیم کاسپاز نقطه آغاز بسیاری از مسیرهای مرگ سلولی محسوب می شود.
ساختار آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز از یک پروآنزیم تشکیل شده که شامل یک دومین پیش ساز و دو زیرواحد کاتالیتیک بزرگ و کوچک است. جایگاه فعال آنزیم کاسپاز حاوی اسید آمینه سیستئین بوده که نقش کلیدی در فعالیت کاتالیتیکی ایفا می کند.
ویژگی های بیوشیمیایی آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز دارای اختصاصیت بالا در شناسایی سوبستراها است و تنها پروتئین های هدف مشخصی را برش می دهد. این ویژگی موجب می شود فرآیندهای وابسته به آنزیم کاسپاز به صورت دقیق و کنترل شده انجام شوند.
انواع آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز به طور کلی به سه گروه عملکردی شامل کاسپازهای آغازگر، کاسپازهای اجرایی و کاسپازهای التهابی تقسیم می شود. این تقسیم بندی بر اساس نقش بیولوژیک آن ها در سلول صورت می گیرد.
آنزیم کاسپازهای آغازگر
آنزیم کاسپازهای آغازگر مسئول شروع مسیر آپوپتوز هستند و شامل کاسپاز ۸، کاسپاز ۹ و کاسپاز ۱۰ می باشند. این آنزیم ها با فعال سازی کاسپازهای اجرایی، زنجیره مرگ سلولی را آغاز می کنند.
آنزیم کاسپاز ۸
آنزیم کاسپاز ۸ عمدتاً در مسیر بیرونی آپوپتوز فعال می شود و از طریق گیرنده های مرگ سطح سلول نقش مهمی در انتقال سیگنال های خارج سلولی ایفا می کند.
آنزیم کاسپاز ۹
آنزیم کاسپاز ۹ عنصر کلیدی مسیر درونی آپوپتوز است و فعال سازی آن وابسته به آزاد شدن فاکتورهای میتوکندریایی مانند سیتوکروم c می باشد.
آنزیم کاسپازهای اجرایی
آنزیم کاسپازهای اجرایی شامل کاسپاز ۳، کاسپاز ۶ و کاسپاز ۷ هستند که مرحله نهایی آپوپتوز را اجرا می کنند.
آنزیم کاسپاز ۳
آنزیم کاسپاز ۳ مهم ترین کاسپاز اجرایی محسوب می شود و با تخریب پروتئین های کلیدی سلولی، فروپاشی کنترل شده ساختار سلول را ایجاد می کند.
آنزیم کاسپاز ۶
آنزیم کاسپاز ۶ در تخریب اجزای اسکلت سلولی و تغییرات مورفولوژیک هسته نقش دارد و عملکرد آن مکمل سایر کاسپازهای اجرایی است.
آنزیم کاسپاز ۷
آنزیم کاسپاز ۷ عملکردی مشابه کاسپاز ۳ دارد و در بسیاری از بافت ها به طور همزمان با آن فعال می شود.
آنزیم کاسپازهای التهابی
آنزیم کاسپازهای التهابی شامل کاسپاز ۱، کاسپاز ۴، کاسپاز ۵ و کاسپاز ۱۲ هستند که در تنظیم پاسخ های ایمنی و التهابی نقش دارند.
مکانیزم فعال سازی آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز از طریق دایمریزاسیون و برش پروتئولیتیک فعال می شود. این فرآیند می تواند از مسیر درونی وابسته به میتوکندری یا مسیر بیرونی وابسته به گیرنده های مرگ آغاز گردد.
نقش آنزیم کاسپاز در آپوپتوز
آنزیم کاسپاز عامل اصلی اجرای آپوپتوز است و با تخریب هدفمند اجزای سلولی، مرگ سلولی بدون ایجاد التهاب را ممکن می سازد.
جایگاه آنزیم کاسپاز در سلول
آنزیم کاسپاز در حالت غیرفعال در سیتوپلاسم حضور دارد اما پس از فعال سازی می تواند به هسته، میتوکندری و اسکلت سلولی اثر بگذارد.
ارتباط آنزیم کاسپاز با میتوکندری
آنزیم کاسپاز در مسیر درونی آپوپتوز تحت تأثیر سیگنال های میتوکندریایی فعال می شود و نقش واسط بین آسیب میتوکندری و مرگ سلولی را دارد.
نقش آنزیم کاسپاز در سیستم ایمنی
آنزیم کاسپاز در حذف سلول های ایمنی غیرطبیعی، تنظیم التهاب و حفظ تعادل ایمنی نقش اساسی ایفا می کند.
ارتباط آنزیم کاسپاز با سرطان
کاهش فعالیت آنزیم کاسپاز یکی از مکانیسم های اصلی فرار سلول های سرطانی از مرگ برنامه ریزی شده است و هدف بسیاری از درمان های ضدسرطان محسوب می شود.
نقش آنزیم کاسپاز در بیماری های عصبی
فعالیت غیرطبیعی آنزیم کاسپاز می تواند موجب مرگ نورون ها شود و در بروز بیماری های نورودژنراتیو نقش داشته باشد.
تنظیم فعالیت آنزیم کاسپاز
فعالیت آنزیم کاسپاز توسط پروتئین های مهارکننده، فسفوریلاسیون و شرایط فیزیولوژیک سلول به طور دقیق کنترل می شود.
بررسی آزمایشگاهی آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز با استفاده از آزمون های فلورسانس، وسترن بلات و کیت های سنجش فعالیت آنزیمی در آزمایشگاه بررسی می شود.
کاربرد تحقیقاتی آنزیم کاسپاز
آنزیم کاسپاز یکی از ابزارهای کلیدی در تحقیقات زیست شناسی سلولی، ایمونولوژی و سرطان شناسی است.
اهمیت آنزیم کاسپاز در زیست پزشکی
آنزیم کاسپاز یکی از اساسی ترین تنظیم کننده های مرگ و بقای سلول محسوب می شود و درک عملکرد آن برای زیست پزشکی مدرن ضروری است.

