اوره یکی از اصلی ترین محصولات دفعی حاصل از تجزیه پروتئین ها و اسیدهای آمینه در کبد است. این ترکیب در چرخه اوره تولید می شود تا آمونیاک سمی به یک مولکول قابل دفع تبدیل شود. اوره از طریق جریان خون به کلیه ها منتقل شده و توسط گلومرول ها فیلتر و از راه ادرار دفع می گردد.
افزایش سطح اوره (BUN) ممکن است به دلیل:
نارسایی حاد یا مزمن کلیه
کاهش جریان خون به کلیه (کم آبی، شوک، نارسایی قلب)
مصرف زیاد پروتئین
خونریزی گوارشی
برخی داروها (استروئیدها، تتراسایکلین) اتفاق بی افتد.
کاهش اوره ممکن است در موارد زیر دیده شود:
بیماری های شدید کبدی (کاهش ساخت اوره)
سوءتغذیه یا رژیم کم پروتئین
بارداری
افزایش آب بدن
محدوده نرمال BUN:
حدود 7–20 mg/dL (ممکن است با آزمایشگاه متفاوت باشد)
نکته مهم: برخلاف کراتینین، مقدار اوره تحت تأثیر رژیم غذایی، وضعیت هیدراتاسیون و عملکرد کبد نیز قرار می گیرد، بنابراین به تنهایی شاخص دقیق عملکرد کلیه نیست و معمولاً همراه با کراتینین تفسیر می شود.

