کینیدین یکی از قدیمی ترین داروهای ضدآریتمی کلاس IA است که از لحاظ ساختاری ایزومر نوری کینین محسوب می شود.
مکانیسم اصلی اثر آن بلوک کانال های سدیم (Na⁺) و تا حدی کانال های پتاسیم (K⁺) در سلول های قلبی است. این مهار دوگانه باعث:
کاهش سرعت دپولاریزاسیون فاز ۰
افزایش مدت پتانسیل عمل و دوره رفرکتوری
پهن شدن QRS و طولانی شدن QT روی ECG می شود.
به دلیل افزایش QT، این دارو می تواند باعث آریتمی خطرناک Torsades de Pointes شود و به همین دلیل مصرف آن امروزه محدودتر شده است.
کاربردهای بالینی:
درمان برخی آریتمی های فوق بطنی و بطنی، البته کمتر از گذشته
گاهی در تشخیص سندرم Brugada (با ایجاد نمای ECG) کاربرد دارد
فارماکوکینتیک:
جذب خوراکی مناسب
متابولیسم عمدتاً کبدی (CYP3A4)
مهارکننده قوی پمپ های P-gp (افزایش اثر داروهایی مثل دیگوکسین)
عوارض مهم:
Torsades de Pointes
اسهال شدید
سرکوب مغز استخوان (نادر)
تب، بثورات پوستی
سینکوب
تداخل با داروهای ضدآریتمی و داروهای افزایش دهنده QT
موارد منع مصرف:
بلوک قلبی درجه ۲ یا ۳
سابقه Torsades
کمبود پتاسیم یا منیزیم

