آزمون دیسک دیفیوزیون چیست؟
آزمون دیسک دیفیوزیون یا Kirby-Bauer یک روش استاندارد در میکروب شناسی است که برای تعیین حساسیت باکتری ها به آنتی بیوتیک ها به کار می رود. در این روش، دیسک های آغشته به آنتی بیوتیک روی محیط آگار حاوی باکتری قرار می گیرند و ناحیه بدون رشد باکتری (zone of inhibition) اطراف هر دیسک نشان دهنده حساسیت یا مقاومت باکتری است.
آزمون دیسک دیفیوزیون چگونه انجام می شود؟
ابتدا یک لایه همگن از باکتری روی محیط آگار قرار داده می شود. سپس دیسک های آنتی بیوتیک روی سطح آگار گذاشته می شوند. بعد از انکوباسیون به مدت 16 تا 18 ساعت در دمای 35–37 درجه سانتی گراد، اندازه ناحیه بدون رشد باکتری در اطراف هر دیسک به میلی متر اندازه گیری می شود و با جداول استاندارد CLSI یا EUCAST مقایسه می شود تا حساسیت باکتری مشخص گردد.
کاربردهای آزمون دیسک دیفیوزیون چیست؟
این آزمون برای انتخاب آنتی بیوتیک مناسب، کنترل مقاومت باکتری ها، انجام تست های بالینی در آزمایشگاه های میکروب شناسی و تحقیقات روی عوامل ضد میکروبی استفاده می شود.
مزایای آزمون دیسک دیفیوزیون:
روش ساده، قابل اعتماد، کم هزینه، و قابل اجرا برای اکثر باکتری های بالینی است. با این روش می توان سریعاً مشخص کرد که باکتری به یک آنتی بیوتیک خاص حساس است یا مقاوم.
