آنزیم ای ال تی

ALT یا Alanine Aminotransferase یکی از مهم ترین آنزیم های کبدی است که در سلول های کبد (هپاتوسیت ها) به مقدار زیاد و در سایر بافت ها مانند کلیه و قلب به مقدار کم یافت می شود. این آنزیم در متابولیسم اسیدهای آمینه نقش دارد، اما اهمیت بالینی آن بیشتر در تشخیص سلامت کبد است.

چرا ALT در آزمایش خون مهم است؟

وقتی سلول های کبدی دچار آسیب، التهاب یا نکروز می شوند، ALT به داخل خون آزاد می شود و مقدار آن در آزمایش خون افزایش می یابد. به همین دلیل، ALT یکی از شاخص های اصلی ارزیابی عملکرد و سلامت کبد است.

مقادیر نرمال ALT:

معمولاً ۷ تا ۵۵ واحد در لیتر

ممکن است بسته به آزمایشگاه و تکنیک اندازه گیری کمی متفاوت باشد.

علل افزایش ALT:

هپاتیت ویروسی (A، B، C)

کبد چرب غیرالکلی (NAFLD)

مصرف الکل

داروها: مانند استاتین ها، مسکن ها، آنتی بیوتیک ها

چاقی، دیابت و سندرم متابولیک

آسیب کبدی ناشی از سموم

انسداد مجاری صفراوی

بیماری خودایمنی کبد

ALT بالا نشانه چیست؟

ALT بالا معمولاً نشان دهنده آسیب فعال کبدی است.
اگر ALT بسیار بالا باشد (مثلاً بالای ۳۰۰–۴۰۰)، بیشتر با هپاتیت حاد یا آسیب دارویی مرتبط است.
اگر افزایش خفیف تا متوسط باشد، بیشتر با کبد چرب یا مشکلات متابولیک دیده می شود.

چه زمانی ALT پایین است؟

معمولاً ALT پایین اهمیت بالینی ندارد و به ندرت نشانه بیماری خاصی است.

چگونه ALT را کاهش دهیم؟

کاهش وزن و اصلاح تغذیه

محدود کردن چربی های ناسالم و قندهای ساده

مصرف کمتر الکل

ورزش منظم

کنترل قند خون در دیابت

قطع داروهای آسیب زا با نظر پزشک

تفسیر ALT در کنار آزمون های دیگر:

برای تشخیص دقیق تر، ALT همیشه همراه با آنزیم های دیگری مثل:

AST

ALP

GGT

Bilirubin
در کنار هم تفسیر می شود. نسبت AST/ALT نیز در تشخیص بیماری های خاص مثل آسیب الکلی کاربرد دارد.