تعریف سالت آگار
سالت آگار محیطی است حاوی مقدار بالای نمک که برای رشد باکتری ها و میکروارگانیسم های مقاوم به شوری طراحی شده است.
تاریخچه سالت آگار
ایده ایجاد محیط های حاوی نمک به اوایل قرن بیستم بازمی گردد و برای جداسازی هالوفیل ها توسعه یافته است.
ترکیبات اصلی سالت آگار
شامل آگار، NaCl در غلظت بالا، عصاره گوشت یا عصاره عصاره مخمر و گاهی قند برای تغذیه میکروارگانیسم ها است.
مکانیسم انتخابی
غلظت بالای نمک باعث مهار رشد باکتری های غیرهالوفیل و انتخاب میکروارگانیسم های مقاوم به شوری می شود.
انواع سالت آگار
می تواند به صورت غلظت های مختلف نمک (5٪، 7٪، 10٪ NaCl) آماده شود که بسته به نوع نمونه و میکروب انتخاب می شوند.
کاربرد در آزمایشگاه
برای شناسایی و جداسازی هالوفیل ها و بررسی مقاومت باکتری ها در محیط های با شوری بالا استفاده می شود.
رشد باکتری های هالوفیل
باکتری های هالوفیل قادر به متابولیزه کردن مواد غذایی موجود در سالت آگار هستند و کلنی های مشخص ایجاد می کنند.
روش آماده سازی محیط
آگار و نمک با عصاره غذایی مخلوط، حرارت داده می شوند تا محلول شفاف و همگن بدست آید و سپس در ظروف استریل ریخته می شود.
شرایط نگهداری
پس از تهیه، محیط سالت آگار باید در دمای 2 تا 8 درجه سانتی گراد و دور از نور مستقیم نگهداری شود.
استریل کردن سالت آگار
قبل از ریختن در پلیت یا لوله، محیط به مدت 15 دقیقه در اتوکلاو در دمای 121 درجه سانتی گراد استریل می شود.
کاربرد در صنایع غذایی
برای بررسی میکروب های مقاوم به شوری در محصولات غذایی مانند گوشت های نمک سود و کنسروها استفاده می شود.
کاربرد در محیط های دریایی
هالوفیل های دریایی را می توان در سالت آگار جداسازی و شناسایی کرد، زیرا بسیاری از آنها در آب های شور رشد می کنند.
اثر غلظت نمک
افزایش NaCl باعث کاهش رشد باکتری های معمولی و افزایش رشد باکتری های سازگار با محیط های شور می شود.
شناسایی کلنی ها
کلنی های باکتری های هالوفیل معمولاً گرد، برجسته و گاهی رنگی هستند و بسته به گونه قابل تشخیص اند.
تفاوت با محیط های غیرانتخابی
در سالت آگار تنها میکروارگانیسم های مقاوم به نمک رشد می کنند، در حالی که محیط های عمومی همه میکروب ها را رشد می دهند.
بررسی مقاومت باکتری ها
سالت آگار ابزاری مناسب برای مطالعه توانایی باکتری ها در تحمل شرایط اسمزی شدید است.
استفاده در تحقیقات محیطی
در مطالعات میکروبی خاک های شور، دریاچه های نمکی و آب های شور کاربرد دارد و به شناسایی تنوع میکروبی کمک می کند.
محدودیت های سالت آگار
محیط انتخابی است و برخی میکروب های حساس به نمک حتی اگر مفید باشند، رشد نمی کنند.
نکات ایمنی
همانند سایر محیط های کشت، سالت آگار باید با احتیاط استریل شود و دستکاری میکروارگانیسم ها در شرایط آزمایشگاهی استاندارد انجام شود.
متابولیسم در محیط شور
باکتری های هالوفیل از طریق تولید آنزیم ها و ترکیبات اسمولیت داخلی قادر به رشد در محیط های با شوری بالا هستند.
بررسی میکروارگانیسم های صنعتی
سالت آگار برای انتخاب باکتری های مورد استفاده در صنایع دارویی، غذایی و بیوتکنولوژی مفید است.
