پروب های فلورسانت (Fluorescent Probes) مولکول هایی هستند که قابلیت جذب نور در طول موج خاص و انتشار نور در طول موج بلندتر را دارند. این ویژگی باعث می شود که آن ها به عنوان نشانگر یا مارکر در آزمایشگاه ها و تحقیقات بیوشیمیایی و سلولی کاربرد فراوان داشته باشند.
ویژگی های پروب های فلورسانت:
تابش نور مشخص هنگام تحریک با طول موج مناسب
قابلیت اتصال به مولکول ها، پروتئین ها، DNA یا سلول ها
حساس و با قابلیت تشخیص در مقادیر کم
امکان استفاده در طیف گسترده ای از آزمایش ها
کاربردهای اصلی:
بیوشیمی و زیست مولکولی: تشخیص DNA، RNA و پروتئین ها
فلوسایتومتری و ایمونوفلورسانس: شناسایی سلول ها و مولکول های خاص
میکروسکوپ های فلورسانس: مشاهده ساختارهای سلولی و مولکولی
تشخیص مولکولی و پزشکی: شناسایی باکتری ها، ویروس ها و تغییرات ژنتیکی
مزایا:
حساسیت بالا و قابلیت تشخیص در مقادیر بسیار کم
امکان انجام آزمایش های غیرتهاجمی
قابلیت ترکیب با سایر مارکرها برای چند هدفی
نکات ایمنی و استفاده:
برخی پروب ها حساس به نور هستند و باید در تاریکی یا ظروف محافظ نگهداری شوند
دقت در غلظت و زمان تابش برای جلوگیری از فوتوبلیچینگ ضروری است
معمولاً استفاده در محیط های آزمایشگاهی استاندارد با رعایت نکات ایمنی انجام می شود

