آنزیم ای اس تی

AST یا Aspartate Aminotransferase یکی از آنزیم های مهم بدن است که در متابولیسم اسیدهای آمینه نقش دارد. برخلاف ALT که عمدتاً در کبد یافت می شود، AST در بافت های مختلفی از جمله کبد، قلب، عضلات اسکلتی، کلیه ها و مغز حضور دارد. به همین دلیل، افزایش AST همیشه به معنای بیماری کبدی نیست و باید تفسیر آن با دقت انجام شود.

مقدار نرمال AST:

معمولاً ۱۰ تا ۴۰ واحد در لیتر
مقادیر می تواند بسته به آزمایشگاه متفاوت باشد.

چرا AST افزایش می یابد؟

AST زمانی بالا می رود که سلول های کبدی یا عضلانی دچار آسیب شوند. افزایش آن در موارد زیر دیده می شود:

هپاتیت ویروسی یا دارویی

کبد چرب غیرالکلی و الکلی

آسیب عضلانی (ورزش شدید، میوپاتی، رابدومیولیز)

حمله قلبی (MI)

نارسایی قلبی

مصرف الکل

بیماری های خودایمنی کبد

مصرف برخی داروها مثل استاتین ها و ضدالتهاب ها

AST بالا چه معنایی دارد؟

به دلیل اینکه AST اختصاصی کبد نیست، افزایش آن همیشه دلالت مستقیم بر آسیب کبد ندارد. مهم ترین نکته در تفسیر، بررسی نسبت AST به ALT است:

AST/ALT > 2 معمولاً به آسیب کبدی الکلی اشاره دارد

AST/ALT < 1 اغلب در کبد چرب غیرالکلی دیده می شود

AST بسیار بالا (بالاتر از ۳۰۰–۴۰۰) ممکن است در هپاتیت حاد مشاهده شود

علل کاهش AST:

AST پایین معمولاً اهمیت بالینی خاصی ندارد و نشانه بیماری جدی نیست.

چگونه می توان AST را کاهش داد؟

کاهش وزن و سبک زندگی سالم

محدودکردن مصرف الکل

کنترل قند خون

اجتناب از داروهای آسیب رسان به کبد

درمان بیماری زمینه ای (عضلانی یا قلبی در صورت وجود)

AST در کنار سایر تست ها چگونه تفسیر می شود؟

AST همیشه همراه با آنزیم های دیگر کبدی مانند:

ALT

ALP

GGT

بیلی روبین
تفسیر می شود تا تصویر دقیق تری از وضعیت کبد یا عضلات ارائه دهد.