تعریف زیستی آنزیم متیل ترانسفراز
متیل ترانسفراز آنزیمی است که گروه متیل را معمولاً از دهنده ای به نام S-adenosylmethionine (SAM) به سوبسترای هدف منتقل می کند. این سوبسترا می تواند DNA، RNA، پروتئین، لیپید یا متابولیت های کوچک باشد. واکنش متیلاسیون یکی از پایدارترین و مهم ترین تغییرات شیمیایی در زیست شناسی سلولی است.
جایگاه متیل ترانسفراز در طبقه بندی آنزیمی
از نظر طبقه بندی، متیل ترانسفرازها در گروه ترانسفرازها (Transferases) قرار می گیرند، زیرا یک گروه شیمیایی مشخص را بین مولکول ها جابه جا می کنند. این آنزیم ها به طور اختصاصی مسئول انتقال گروه های یک کربنه هستند.
دهنده گروه متیل در واکنش های متیلاسیون
دهنده اصلی گروه متیل در اکثر واکنش ها S-adenosylmethionine است که پس از انتقال گروه متیل به S-adenosylhomocysteine (SAH) تبدیل می شود. نسبت SAM به SAH در سلول یکی از شاخص های مهم ظرفیت متیلاسیون محسوب می شود.
انواع متیل ترانسفرازها
متیل ترانسفرازها بر اساس نوع سوبسترا به چند گروه تقسیم می شوند؛ DNA methyltransferase، RNA methyltransferase، protein methyltransferase و small molecule methyltransferase که هر کدام عملکرد تخصصی و تنظیمی خاصی دارند.
DNA methyltransferase و نقش اپی ژنتیکی
DNA methyltransferaseها گروه متیل را به بازهای سیتوزین (معمولاً در CpG islands) اضافه می کنند. این فرآیند یکی از مهم ترین مکانیسم های اپی ژنتیکی است که بدون تغییر توالی DNA، بیان ژن را خاموش یا محدود می کند.
نقش متیلاسیون DNA در تنظیم بیان ژن
متیلاسیون DNA معمولاً با سرکوب رونویسی همراه است. ژن های متیله شده کمتر توسط فاکتورهای رونویسی شناسایی می شوند و این مکانیسم در تمایز سلولی، رشد جنینی و پایدارسازی هویت سلولی نقش حیاتی دارد.
RNA methyltransferase
این آنزیم ها RNA را در موقعیت های خاصی متیله می کنند و بر پایداری، ترجمه و پردازش RNA تأثیر می گذارند. متیلاسیون mRNA به ویژه در کلاهک 5′ و اصلاحات داخلی RNA اهمیت عملکردی بالایی دارد.
Protein methyltransferase / متیل ترانسفرازهای پروتئینی
متیل ترانسفرازهای پروتئینی معمولاً اسیدهای آمینه ای مانند لیزین و آرژینین را متیله می کنند. این تغییرات پس ترجمه ای بر ساختار کروماتین، تعاملات پروتئینی و مسیرهای سیگنالینگ اثرگذار هستند.
نقش متیل ترانسفراز در اپی ژنتیک
متیلاسیون یکی از پایدارترین تغییرات اپی ژنتیکی است و متیل ترانسفرازها به عنوان تنظیم کننده های اصلی حافظه سلولی شناخته می شوند. این فرآیند می تواند قابل برگشت یا پایدار باشد و تحت تأثیر عوامل محیطی قرار گیرد.
مکانیسم عملکرد متیل ترانسفراز
آنزیم با اتصال همزمان به SAM و سوبسترا، گروه متیل را به صورت مستقیم منتقل می کند. این واکنش با کاهش انرژی فعال سازی انجام شده و کاملاً اختصاصی و جهت دار است.
تنظیم فعالیت متیل ترانسفراز
فعالیت این آنزیم ها به سطح SAM، SAH، شرایط تغذیه ای، وضعیت اکسیداسیون سلول و سیگنال های هورمونی وابسته است. کمبود ویتامین های گروه B به ویژه فولات می تواند ظرفیت متیلاسیون را کاهش دهد.
نقش متیل ترانسفراز در متابولیسم
علاوه بر اپی ژنتیک، متیل ترانسفرازها در متابولیسم داروها، سم زدایی، تولید نوروترنسمیترها و تنظیم ترکیبات زیستی نقش دارند.
ارتباط متیل ترانسفراز با بیماری ها
اختلال در عملکرد این آنزیم ها با بیماری هایی مانند سرطان، بیماری های نورودژنراتیو، اختلالات رشد، بیماری های قلبی عروقی و نقص های مادرزادی مرتبط است.
متیل ترانسفراز و سرطان
در بسیاری از سرطان ها، الگوی متیلاسیون DNA تغییر می کند. هیپرمتیلاسیون ژن های سرکوبگر تومور و هیپومتیلاسیون ژن های آنکوژن از ویژگی های شایع سلول های سرطانی است.
نقش متیل ترانسفراز در نوروبیولوژی
در سیستم عصبی، متیلاسیون در تنظیم حافظه، یادگیری، رشد نورونی و پاسخ به استرس نقش دارد و اختلال آن می تواند منجر به بیماری های عصبی شود.
اهمیت متیل ترانسفراز در رشد جنینی
تنظیم دقیق متیلاسیون در مراحل اولیه رشد جنینی حیاتی است و خطا در این سیستم می تواند منجر به ناهنجاری های شدید تکاملی شود.
کاربرد آزمایشگاهی متیل ترانسفراز
این آنزیم ها در مطالعات اپی ژنتیکی، بررسی متیلاسیون ژن ها، تشخیص سرطان و پژوهش های ژنتیکی کاربرد گسترده دارند.
کاربرد بالینی و دارویی متیل ترانسفراز
مهارکننده های متیل ترانسفراز به عنوان داروهای اپی ژنتیکی در درمان برخی سرطان ها و بیماری های ژنتیکی استفاده می شوند.
اهمیت پژوهشی متیل ترانسفراز
مطالعه این آنزیم ها دید عمیقی نسبت به تنظیم ژن، تعامل ژن و محیط و مکانیسم های مولکولی بیماری ها فراهم می کند.
چشم انداز آینده متیل ترانسفراز
تحقیقات آینده بر درمان های هدفمند اپی ژنتیکی، تشخیص زودهنگام بیماری ها و استفاده از متیل ترانسفرازها در پزشکی شخصی سازی شده متمرکز خواهد بود.

